بى مهرى قرار داد و از خود طرد نمود . ( 1 ) مؤلف " تاريخ سياسى اسلام " مى نويسد : " سليمان دربارهء واليان خود ، نظريات خصوصى إعمال مى كرد ، بعضى را مورد عنايت قرار مى داد و براى از ميان بردن بعضى ديگر ، نقشه مى كشيد . از جمله كسانى كه سليمان با آنان دشمنى داشت " محمد بن قاسم " والى " هند " و " قتيبة بن مسلم " والى ماوراء النهر و " موسى بن نصير " والى اندلس بود . . . " ( 2 ) و اين دشمنيها ، همه از انگيزه‌هاى شخصى او سرچشمه مى گرفت . فساد دربار خلافت سليمان بن عبد الملك مردى فوق العاده حريص ، پرخور ، شكمباره ، خوش گذران و تجمل پرست بود او به اندازهء چند نفر عادى غذا مى خورد ! سفره‌هاى وى هميشه رنگين و اشرافى بود . او لباسهاى اشرافى و گران قيمت و گلدوزى شده مى پوشيد و در اين باره به قدرى افراط مى كرد كه اجازه نمى داد خدمتگزاران و حتى مأموران آبدارخانه با لباس عادى نزد او بروند بلكه مجبور مى شدند هنگام شرفيابى ، لباس گلدوزى شده و رنگين بپوشند ! تجمل پرستى كم كم از دربار خلافت به ساير شهرها نيز سرايت كرد و اين گونه لباسها در يمن و كوفه و اسكندريه نيز در ميان مردم معمول گرديد . ( 3 ) 3 . عمر بن عبد العزيز با آنكه طبق وصيت " عبد الملك بن مروان " ( پدر سليمان ) ولى عهد سليمان ، برادرش " يزيد بن عبد الملك " بود ، اما هنگامى كه سليمان بيمار شد و دانست مرگ او فرا رسيده است بنا به مصالحى ، عمر بن عبد العزيز را براى جانشينى خود تعيين نمود . پس از مرگ سليمان ، مردم از اين انتخاب استقبال نموده با رضايت كامل با عمر بن

--> 1 . مختصر تاريخ العرب ص 125 . 2 . دكتر حسن ابراهيم ، تاريخ سياسى اسلام ج 1 ، ص 378 . 3 . مروج الذهب ج 3 ، ص 175 .